Strefa zagrozenia wybuchem oznakowanie

Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Ogranicza się do wyrobów danych do lektury w dziedzinach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać ostre wymagania odnoszące się nie jedynie do bezpieczeństwa a oraz do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W nauka przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a też powiązane z obecnym wszystkie procedury oceny w centralnej mierze uzależnione są z poziomu zagrożenia środowiska, w którym określone narzędzie będzie robiło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi spełniać określony produkt, aby mógł być stosowany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo ważne ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linie. Jest ich dwie. W pierwszej części spotykają się urządzenia, które bierze się w podziemiach kopalni a na przestrzeniach, które mogą stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część zwraca się do urządzeń, które zużywa się w nieznanych miejscach, ale jakie mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla całych urządzeń funkcjonujących w przestrzeniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej długie wymagania ważna z łatwością odkryć w częściach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania dopuszczone do rzeczy w powierzchniach zagrożonych wybuchem powinny stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien być wyraźny, widoczny, mocny i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontroli lub jedne dania w projektu zapewnienia zgodności z podstawowymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.